آی‌سی‌یو (ICU) واحد مراقبت‌های ویژه بیمارستان است که برای بیماران بحرانی با خطر اختلال در یک یا چند ارگان حیاتی به‌کار می‌رود. در این بخش، تیمی از پزشکان و پرستاران آموزش‌دیده با تجهیزات پیشرفته (مانیتورینگ قلب و تنفس، ونتیلاتور، پمپ سرنگ، ساکشن و…) به‌صورت ۲۴ ساعته مراقبت می‌کنند. انتقال بیمار به ICU معمولاً بعد از جراحی‌های سنگین، شوک، نارسایی قلبی‌ریوی، سپسیس، تروما یا کاهش سطح هوشیاری انجام می‌شود. انواع زیرواحدها شامل NICU (نوزادان)، PICU (کودکان)، SICU (جراحی) و CCU (قلب) هستند. معیار پذیرش، نیاز به پایش مداوم و مداخلات سریع است. هدف ICU تثبیت وضعیت، پیشگیری از عوارض و بازگرداندن بیمار به بخش عادی یا منزل با برنامه مراقبتی ادامه‌دار است.

مراقبت از بیمار آی‌سی‌یو در منزل با هدف کاهش استرس بیمار، پیشگیری از عفونت و مدیریت هزینه‌ها انجام می‌شود. پیش از انتقال، باید وضعیت تنفسی، قلبی و سطح هوشیاری ارزیابی و تجهیزات حیاتی مانند مانیتور علائم حیاتی، اکسیژن‌ساز، ساکشن و سرم‌ست فراهم شود. برنامه مراقبتی شامل پایش منظم فشارخون، نبض، تنفس، دمای بدن، رسیدگی به زخم بستر، تعویض پوزیشن هر دو ساعت، تغذیه روده‌ای یا وریدی طبق نسخه و کنترل درد است. آموزش خانواده درباره داروها، علائم خطر (تنگی نفس ناگهانی، کاهش سطح هوشیاری، خون‌ریزی)، بهداشت دست و محیط ضروری است. حضور پرستار یا تیم متخصص برای تنظیم دستگاه‌ها، پیشگیری از خطا و هماهنگی با پزشک معالج، کیفیت و ایمنی مراقبت را تضمین می‌کند.