در شرایط کاهش اشباع اکسیژن یا نارسایی تنفسی، دو دستگاه کاربردی شامل ونتیلاتور و اکسیژن‌ساز به کمک بیمار می‌آیند. ونتیلاتور دستگاهی مکانیکی است که با تنظیم فشار، حجم یا نرخ تنفسی، خود عمل تنفس را انجام داده و کاملاً وضعیت تنفسی بیمار را کنترل یا حمایت می‌کند. در مقابل، اکسیژن‌ساز وظیفه‌ی تولید و تأمین اکسیژن خالص از هوای محیط را دارد و عملکردی ساده‌تر داشته، صرفاً میزان اکسیژن دریافتی بیمار را افزایش می‌دهد. در نتیجه، تفاوت بنیادین آن‌ها در عملکرد و سطح پیچیدگی دستگاه است: ونتیلاتور برای حمایت مکانیکی تنفس مورد استفاده قرار می‌گیرد، در حالی که اکسیژن‌ساز فقط تامین‌کننده‌ی اکسیژن غلیظ است.

تفاوت ICU و CCU به معرفی و مقایسه دو بخش اصلی مراقبت ویژه می‌پردازد. ICU (مراقبت ویژه عمومی) برای بیماران بسیار بدحال با نارسایی اندام‌های حیاتی مانند ریه، کلیه، مغز یا عفونت‌های شدید است و زیرشاخه‌هایی چون SICU، NICU و Neuro-ICU دارد. CCU (مراقبت ویژه قلبی) ویژه بیماران با مشکلات قلبی حاد مانند سکته، شوک قلبی و آریتمی است. تفاوت اصلی این دو در نوع بیماران، تجهیزات و تیم درمانی است؛ ICU بر حمایت چندارگانی و CCU بر پایش و درمان قلب تمرکز دارد. نسبت پرستار به بیمار در ICU بالاتر است. هزینه بستری ICU از CCU بیشتر بوده و در ایران بین ۱.۴ تا ۱۱.۹ میلیون تومان متغیر است. هر دو بخش خدمات خانگی نیز ارائه می‌دهند. انتخاب صحیح بخش بستری با توجه به وضعیت بالینی بیمار، کیفیت درمان و کاهش عوارض را تضمین می‌کند.

بخش ICU یا واحد مراقبت ویژه، محیطی کاملاً مجهز و سازمان‌یافته است که برای بیمارانی در وضعیت بحرانی طراحی شده تا با استفاده از فناوری پیشرفته، مراقبت شبانه‌روزی و تیم چندتخصصی جانشان نجات یابد این واحد نسبت پرستار به بیمار را در حد ۱:۲ نگه می‌دارد و از ابزارهایی مانند ونتیلاتورهای هوشمند، مانیتورینگ تهاجمی و دیالیز مستمر بهره می‌برد پذیرش در ICU مبتنی بر شاخص‌های علمی مثل SOFA بالای ۸ یا APACHE II بالای ۲۰، نارسایی چندارگانه، سپسیس، نیاز به تهویه مکانیکی یا وازوپرسور، جراحی‌های بزرگ یا تروماهای شدید است اجرای روزانه چک‌لیست ABCDEF، پروتکل‌هایی مانند SAT/SBT و اقدامات پیشگیرانه می‌توانند اقامت را تا ۲۰–۳۰٪ کاهش داده و کیفیت مراقبت را افزایش دهند هزینه هر شب در ICU خصوصی بین ۱۱.۵ تا ۱۲ میلیون تومان و در دولتی حدود ۳ میلیون تومان است. خدمات ICU در منزل نیز از ۳.۵ تا ۶ میلیون تومان در روز متغیر بوده و با کاهش عفونت، فشار روانی و هزینه‌ها همراه است.

بخش مراقبت‌های ویژه (ICU) واحدی تخصصی در بیمارستان است که برای بیماران بحرانی با نارسایی یک یا چند ارگان، مشکلات شدید تنفسی، شوک قلبی، سپسیس، تروما یا وضعیت ناپایدار پس از جراحی طراحی شده است. ICU با تجهیزات پیشرفته‌ای مانند ونتیلاتور، مانیتورینگ لحظه‌ای و دیالیز مستمر و نسبت پرستار به بیمار بسیار پایین، امکان پایش و درمان فوری بیماران را فراهم می‌کند. پذیرش معمولاً برای بیماران نیازمند تهویه مکانیکی، وازوپرسور یا پایش تهاجمی است. مدت بستری بسته به شدت بیماری متغیر بوده و هزینه‌ها اغلب توسط بیمه پوشش داده می‌شود. پس از ترخیص، مراقبت خانگی (Home ICU) و توان‌بخشی در منزل اهمیت بالایی دارد و به کاهش عوارض و هزینه‌ها کمک می‌کند.

آی‌سی‌یو (ICU) واحد مراقبت‌های ویژه بیمارستان است که برای بیماران بحرانی با خطر اختلال در یک یا چند ارگان حیاتی به‌کار می‌رود. در این بخش، تیمی از پزشکان و پرستاران آموزش‌دیده با تجهیزات پیشرفته (مانیتورینگ قلب و تنفس، ونتیلاتور، پمپ سرنگ، ساکشن و…) به‌صورت ۲۴ ساعته مراقبت می‌کنند. انتقال بیمار به ICU معمولاً بعد از جراحی‌های سنگین، شوک، نارسایی قلبی‌ریوی، سپسیس، تروما یا کاهش سطح هوشیاری انجام می‌شود. انواع زیرواحدها شامل NICU (نوزادان)، PICU (کودکان)، SICU (جراحی) و CCU (قلب) هستند. معیار پذیرش، نیاز به پایش مداوم و مداخلات سریع است. هدف ICU تثبیت وضعیت، پیشگیری از عوارض و بازگرداندن بیمار به بخش عادی یا منزل با برنامه مراقبتی ادامه‌دار است.

مراقبت از بیمار آی‌سی‌یو در منزل با هدف کاهش استرس بیمار، پیشگیری از عفونت و مدیریت هزینه‌ها انجام می‌شود. پیش از انتقال، باید وضعیت تنفسی، قلبی و سطح هوشیاری ارزیابی و تجهیزات حیاتی مانند مانیتور علائم حیاتی، اکسیژن‌ساز، ساکشن و سرم‌ست فراهم شود. برنامه مراقبتی شامل پایش منظم فشارخون، نبض، تنفس، دمای بدن، رسیدگی به زخم بستر، تعویض پوزیشن هر دو ساعت، تغذیه روده‌ای یا وریدی طبق نسخه و کنترل درد است. آموزش خانواده درباره داروها، علائم خطر (تنگی نفس ناگهانی، کاهش سطح هوشیاری، خون‌ریزی)، بهداشت دست و محیط ضروری است. حضور پرستار یا تیم متخصص برای تنظیم دستگاه‌ها، پیشگیری از خطا و هماهنگی با پزشک معالج، کیفیت و ایمنی مراقبت را تضمین می‌کند.