- صفحه اصلی
- اجاره تجهیزات پزشکی
- اجاره اکسیژن ساز
- اجاره ICU کامل در منزل تهران
- اجاره تشک مواج سلولی و تخممرغی در تهران
- اجاره سرنگ پمپ و پرفیوزر
- اجاره تخت بیمارستانی برقی و مکانیکی
- اجاره دستگاه ساکشن خانگی و بیمارستانی
- اجاره کپسول اکسیژن خانگی و پرتابل
- اجاره دستگاه زردی نوزاد در تهران
- اجاره دستگاه بایپپ در تهران
- اجاره دستگاه نبولایزر
- اجاره هولتر فشار خون
- اجاره دستگاه پالس اکسی متر
- اجاره دستگاه ونتیلاتور خانگی
- اجاره لولههای تنفسی بینی
- اجاره هولتر نوار قلب
- تعمیر تخصصی دستگاه اکسیژنساز
- اجاره مانیتور علائم حیاتی
- وبلاگ
- درباره ما
وبلاگ
ای سی یو چیست و به چه بیمارانی خدمات ارائه میدهد؟
- 79 نظر
آیسییو (ICU) واحد مراقبتهای ویژه بیمارستان است که برای بیماران بحرانی با خطر اختلال در یک یا چند ارگان حیاتی بهکار میرود. در این بخش، تیمی از پزشکان و پرستاران آموزشدیده با تجهیزات پیشرفته (مانیتورینگ قلب و تنفس، ونتیلاتور، پمپ سرنگ، ساکشن و…) بهصورت ۲۴ ساعته مراقبت میکنند. انتقال بیمار به ICU معمولاً بعد از جراحیهای سنگین، شوک، نارسایی قلبیریوی، سپسیس، تروما یا کاهش سطح هوشیاری انجام میشود. انواع زیرواحدها شامل NICU (نوزادان)، PICU (کودکان)، SICU (جراحی) و CCU (قلب) هستند. معیار پذیرش، نیاز به پایش مداوم و مداخلات سریع است. هدف ICU تثبیت وضعیت، پیشگیری از عوارض و بازگرداندن بیمار به بخش عادی یا منزل با برنامه مراقبتی ادامهدار است.
اگر تابهحال از پزشک واژه آی سی یو (icu) را شنیده باشید، احتمالاً نخستین سؤال شما این است که آی سی یو چیست و چه زمانی بیمار در این بخش باید بستری شود؟ بخش مراقبت ویژه (ICU) نقطه اوج فناوری پزشکی و دانش تخصصی برای نجات بیماران بحرانی است؛ اما هزینهها، مقررات و مسیر بستری در آی سی یو همیشه ساده نیست. در این راهنمای جامع، همهچیز را درباره ICU بهصورت ساده، دقیق و کاربردی خواهید خواند: از تعریف و تاریخچه تا تفاوتهای ICU، CCU، NICU، انواع بیماران، تجهیزات حیاتی، هزینه بستری در ICU و حتی امکان آوردن ICU در منزل! اگر در آستانه تصمیمگیری هستید، در ادامه همراه ما باشید.
تعریف ICU و تاریخچه شکلگیری مراقبت ویژه
پیدایش مراقبت ویژه به سال ۱۹۵۲ و اپیدمی فلج اطفال کپنهاگ برمیگردد؛ جایی که برای اولینبار بیماران نیازمند ونتیلاتور را در یک بخش ویژه با حضور تیم پرستاری و پزشکی آموزشدیده متمرکز کردند. نتیجه، کاهش مرگومیر از ۸۷ درصد به ۲۵ درصد بود و همچنین الگوی امروزی ICU پایهریزی شد. در پاسخ به سؤال آی سی یو چیست؟ ICU را میتوان چنین تعریف کرد: «بخشی سازمانیافته برای بیماران بسیار بدحال که نیاز به مانیتورینگ پیشرفته و پشتیبانی چندگانه ارگانهای حیاتی دارند.»
این تعریف، استاندارد جهانی و مورد تأیید وزارت بهداشت ایران است و طبق آن، بستری در آی سی یو همواره نشانه نیاز فوری به مراقبت تخصصی است. همچنین سایت nhs، بخش ICU را اینگونه تعریف کرده است:
Intensive care units (ICUs) are specialist hospital wards that provide treatment and monitoring for people who are very ill.They’re staffed with specially trained healthcare professionals and contain sophisticated monitoring equipment.
بخشهای مراقبتهای ویژه (ICU) بخشهای تخصصی بیمارستان هستند که برای افراد بسیار بیمار درمان و پایش فراهم میکنند. این بخشها توسط متخصصان مراقبتهای بهداشتی آموزشدیده اداره میشوند و مجهز به تجهیزات پیشرفته پایش هستند.
مخفف ICU آی سی یو چیست؟
عبارت ICU مخفف Intensive Care Unit یا همان «واحد مراقبت ویژه» است. البته اصطلاحات مشابهی مانند بخش CCU (بخش مراقبت ویژه قلب)، ITU (واحد درمان ویژه) یا واژه «critical care» هم وجود دارند که همگی به محیطی با بالاترین سطح مراقبت اشاره دارند.
تفاوت ICU با CCU و ITU
تفاوتهای عملی مهمی بین این موارد وجود دارد. ابتدا برای روشنشدن تفاوت ای سی یو و سی سی یو ، باید بگوییم که CCU (بخش مراقبت ویژه قلب) برای بیمارانی که پساز حمله قلبی یا با مشکلات قلبی شدید بستری میشوند کاربرد دارد؛ این بخشها معمولاً به تجهیزات خاص مانند پمپهای داخل آئورتی یا ونتیلاتورهای قلبی-عروقی مجهز هستند. ITU بیشتر در سیستم درمانی بریتانیا و کشورهای همسود رایج است و به لحاظ امکانات و تیم درمانی تقریباً مشابه ICU عمل میکند. در نهایت، همه این بخشها دارای نسبت پرستار به بیمار پایین (۱:۲ یا حتی ۱:۱)، مانیتورینگ دائم و تجهیزات پیشرفته پشتیبانی ارگان هستند.
انواع بخشهای مراقبت ویژه
در بیمارستانهای بزرگ، چندین نوع ICU وجود دارد که هرکدام بر گروه خاصی از بیماران و شرایط بحرانی تمرکز دارند:
- ICU عمومی: پذیرش بیماران بزرگسال با شرایط پزشکی یا جراحی پیچیده؛ مراقبت توسط پزشک مراقبت ویژه (intensivist) و پرستار آی سی یو.
- SICU (Surgical ICU): مراقبت پساز جراحیهای سنگین مانند قلب، پیوند اعضا یا تروماهای چندگانه؛ معمولاً توسط جراح تروما یا متخصص بیهوشی مدیریت میشود.
- NICU (Neonatal ICU): اما آی سی یو نوزادان چیست (NICU)؟ این بخش، بخش مراقبت ویژه نوزادان، برای نوزادان نارس یا دارای مشکلات شدید تنفسی یا قلبی است و با تجهیزات ICU بیمارستان خاص، مثل ونتیلاتور کوچک و انکوباتورهای ویژه اداره میشود.
- PICU (Pediatric ICU): مخصوص کودکان با بیماریهای شدید یا آسیبهای جدی (مانند سپسیس یا بیماری قلبی مادرزادی)؛ پرسنل ویژه اطفال و پزشک فوقتخصص اطفال دارد.
- Neuro-ICU: بخش مراقبت ویژه مغز و اعصاب، مخصوص بیماران دچار سکته مغزی شدید، صرع مداوم یا آسیب تروماتیک مغز.
- یکی دیگر از نقشهای حیاتی یک intensivist، تمرکز کامل بر وضعیت بیمار در شرایط بحرانی است؛ همانطور که وبسایت ummhealth توضیح داده، این تخصص میتواند جان بیمار را در حساسترین لحظات نجات دهد.
An intensivist is a board-certified physician who provides special care for critically ill patients. Also known as a critical care physician, the intensivist has advanced training and experience in treating this complex type of patient.
| نوع ICU | گروه هدف | شرایط رایج |
|---|---|---|
| ICU عمومی | بزرگسالان با شرایط پزشکی یا جراحی پیچیده | پایش لحظهای، مداخلات فوری، بیماریهای حاد داخلی یا جراحی |
| SICU (Surgical ICU) | بیماران بعد از جراحیهای سنگین | جراحی قلب، پیوند اعضا، تروماهای چندگانه |
| NICU (Neonatal ICU) | نوزادان نارس یا دارای بیماریهای جدی | مشکلات تنفسی، مشکلات قلبی، عفونت شدید نوزادی |
| PICU (Pediatric ICU) | کودکان با بیماری یا آسیب حاد | سپسیس، بیماری قلبی مادرزادی، آسیب شدید |
| Neuro-ICU | بیماران با مشکلات حاد مغز و اعصاب | سکته مغزی شدید، صرع مداوم، آسیب تروماتیک مغز |
سطحبندی مراقبتها (Level I–III)
بیمارستانها براساس توانمندی و امکانات، واحدهای مراقبت را در سه سطح دستهبندی میکنند:
- Level I (مراقبت پیشرفته سطح یک): مانیتورینگ پایه، ونتیلاتور غیرتهاجمی، پشتیبانی یک ارگان، نسبت پرستار به بیمار ۱:۳ (اغلب کنار بخشهای عادی).
- Level II (وابستگی بالا): تهویه مکانیکی تهاجمی، استفاده از داروهای فشار (تا ۲۴ ساعت)، دیالیز خارج از بخش، بازدید روزانه پزشک مراقبت ویژه، نسبت پرستار ۱:۲.
- Level III (ICU کامل): پشتیبانی چند ارگانی، ونتیلاتور تهاجمی، دیالیز مستمر (CRRT)، اکمو (ECMO)، پزشک مقیم ۲۴ ساعته، نسبت پرستار ۱:۱، اتاق ایزوله فشار منفی (برای عفونتهای شدید).
چه بیمارانی به ICU منتقل میشوند؟
اما معیار پذیرش ICU چگونه است؟ اصلیترین معیار پذیرش در ICU، وجود تهدید جدی برای جان یا ارگانهای حیاتی بیمار است؛ ولی آی سی یو برای چه بیمارانی است؟
شرایط تنفسی و ونتیلاتور
مهمترین گروه، بیمارانی هستند که دچار نارسایی حاد تنفسی شدهاند؛ از حمله شدید آسم و تشدید COPD تا ARDS و پنومونیهای شدید مانند کرونا یا فلج عضلات تنفسی. این بیماران فقط با ونتیلاتور ICU و مانیتورینگ سطح بالا زنده میمانند.
ترومای و جراحیهای سنگین
افرادی که دچار تصادف، سقوط از ارتفاع یا ضربات متعدد (پلیتروما) شدهاند و همچنین بیماران پساز جراحیهای پیچیده مانند تعویض قلب، پیوند کبد یا جراحی مغز، حتماً به پایش همودینامیک و مانیتورینگ مداوم در SICU یا Neuro-ICU نیاز دارند.
نارسایی ارگانهای حیاتی
اگر یکی یا چند عضو حیاتی (قلب، کلیه، کبد) دچار شوک یا نارسایی حاد شود (مثلاً شوک سپتیک، نارسایی کلیه با نیاز به دیالیز یا شوک قلبی با نیاز به داروهای فشار)، حضور در آی سی یو ضروری است تا داروها، دستگاهها و تیم تخصصی در لحظه در دسترس باشد. این مراقبت بحرانی فقط با پمپ انفوزیون، دستگاه دیالیز و ونتیلاتور پیشرفته ICU امکانپذیر است.
مهمترین تجهیزات در ICU بیمارستان
کیفیت نجات جان بیمار در آی سی یو، وابسته به تجهیزات تخصصی است. در این بخش نگاهی به مهمترین دستگاهها و ابزارها و تجهیزات ICU بیمارستان میاندازیم تا بدانید سطح خدمات آی سی یو چیست:
ونتیلاتور و مانیتور علائم حیاتی
امروزه ونتیلاتورهای مدرن ICU (مانند Servo-U، Trilogy EV300) انواع مدهای فشار و حجم، جبران اتوماتیک لوله تراشه، آلارم هوشمند و امکان ذخیره اطلاعات تنفسی دارند. مانیتورینگ قلبی نیز یکی از ارکان حیاتی است: ECG، سطح اکسیژن (SpO₂)، فشار شریانی، دیاکسید کربن بازدمی (EtCO₂) و دما بهطور دائم روی مانیتور ICU نمایش داده میشود و کوچکترین تغییر با هشدار به تیم درمان اعلام میشود. . با استفاده از اجاره ونتیلاتور میتوان از این تجهیزات پیشرفته در خانه بهرهمند شد. البته هزینه ونتیلاتور خانگی بهمراتب کمتر است.
موارد استفاده از کپسول اکسیژن شامل تأمین اکسیژن در شرایط اورژانسی، مراقبت بیماران تنفسی، کمک به کوهنوردان، غواصان و استفاده در صنایع خاص برای حفظ ایمنی و کارایی است.
پمپ انفوزیون، ساکشن، تخت مخصوص
پمپهای انفوزیون (Syringe Pump یا Volumetric) با دقت بالا داروهای حیاتی را تزریق میکنند و خطاهای دارویی را به حداقل میرسانند. دستگاه ساکشن بسته، برای کاهش خطر پخش عفونت و ترشحات راه هوایی استفاده میشود و اجاره ساکشن این امکان را فراهم میکند تا بیمار به راحتی در وضعیتهای مختلف (مانند ترندلنبرگ معکوس، CPR mode) قرار گیرد و پایش وزن روزانه برای پیشگیری از زخم بستر انجام شود. همچنین اجاره تخت بیمارستانی این امکان را فراهم میکند تا بیمار به راحتی در وضعیتهای مختلف (مانند ترندلنبرگ معکوس، CPR mode) قرار گیرد و پایش وزن روزانه برای پیشگیری از زخم بستر انجام شود. برای خرید بهترین تخت بیمارستانی برقی، میتوانید مطلب دیگر ما را در این خصوص بخوانید.
تیم درمانی ICU: نقشها و مسئولیتها
وقتی نام آی سی یو (Intensive Care Unit) یا بخش مراقبت ویژه ICU به میان میآید، بسیاری تصور میکنند که فناوری و تجهیزات پیشرفته مانند ونتیلاتور و مانیتورینگ قلبی، مهمترین عوامل نجات جان بیماران هستند؛ اما حقیقت این است که هیچ تجهیزاتی بدون یک تیم درمانی چندرشتهای و آموزشدیده نمیتواند تضمینکننده بقای بیمار بحرانی باشد. ساختار تیم درمانی در ICU دقیقاً مانند یک بیمارستان کوچک اما با تمرکز و تخصص بسیار بالاست؛ هر عضو این تیم، مسئولیتی منحصربهفرد، حیاتی و اغلب بیوقفه دارد.
پزشک مراقبتهای ویژه
در قلب تیم درمانی ICU، پزشک مراقبت ویژه یا Intensivist قرار دارد. این پزشک معمولاً متخصص بیهوشی، داخلی یا فوقتخصص مراقبتهای ویژه است که نهتنها وظیفه تنظیم کلیه پروتکلهای درمانی و اهداف حیاتی بیمار را برعهده دارد، بلکه مدیریت تیم پرستاری، تنفسدرمان، داروساز بالینی، فیزیوتراپیست و حتی ارتباط با خانواده را هم انجام میدهد.
پزشک مراقبت ویژه هر روز و اغلب بهصورت ۲۴ ساعته (بهخصوص در ICU سطح III یا مراکز VIP) در دسترس است تا فوراً درباره تغییر وضعیت بیمار تصمیمگیری کند؛ از تنظیم پارامترهای ونتیلاتور ICU، انتخاب نوع داروهای انفوزیون و حتی مدیریت شرایط بحرانی مانند عفونت بیمارستانی شدید یا شوک سپتیک. این نقش بهویژه در بیمارستانهای بزرگ تهران، CCU، SICU و حتی ITUها اهمیت دوچندان دارد؛ چراکه حجم بیماران بدحال زیاد است و نیاز به دانش چندرشتهای حس میشود.
پرستار icu
نفر بعدی، پرستار آی سی یو است. این پرستار نهتنها وظیفه پایش (مانیتورینگ) لحظهای علائم حیاتی (مانند فشار خون، ضربان قلب، سطح اکسیژن خون و دیاکسید کربن، دمای بدن و …)، بلکه اجرای دستورات دارویی، مدیریت ونتیلاتور، مراقبت از سوندها و خطوط وریدی، پانسمان زخمها و پیشگیری از بروز عفونت بیمارستانی را برعهده دارد.
پرستار آی سی یو باید همواره آمادگی واکنش سریع به هرگونه تغییر وضعیت بیمار را داشته باشد؛ برای مثال، تنظیم سریع دستگاه ونتیلاتور در صورت افت ناگهانی اشباع اکسیژن یا تغییر پارامترهای تنفسی. همچنین آموزش خانواده درباره مراقبتهای پایه و پاسخگویی به نگرانیهای آنها نیز بخشی از وظایف پرستار آی سی یو است (بهویژه در انتقال بیمار از ICU به منزل یا برنامهریزی برای مراقبت ICU خانگی).
کارشناس مراقبت تنفسی
بهغیر از این، در بسیاری از بیماران بخش ICU، نارسایی تنفسی یا نیاز به تهویه مکانیکی (چه تهاجمی و چه غیرتهاجمی) وجود دارد. اینجاست که حضور یک کارشناس تنفس درمان (Respiratory Therapist) یا کارشناس مراقبت تنفسی ضروری است. این فرد مسئول انجام آزمایش گازهای خون شریانی (ABG)، تنظیم و برنامهریزی ونتیلاتور، مراقبت از تراکئوستومی، تعویض لوله تراشه، ساکشن ترشحات راه هوایی و آموزش استفاده صحیح از دستگاه ساکشن ICU است.
در مواردی مانند مراقبت ویژه نوزادان (NICU)، کودکان (PICU) یا بیماران نیازمند فیزیوتراپی تنفسی (مانند بیماران دچار بیماریهای عضلانی عصبی یا تروماهای ریوی)، کارشناس تنفس درمان همکاری تنگاتنگی با پزشک و پرستار آی سی یو دارد تا هم ایمنی راه هوایی حفظ شود و هم ریسک عفونت بیمارستانی کاهش بیاید.
داروساز
علاوهبراین، امروزه وجود داروساز بالینی (Clinical Pharmacist) در تیم درمانی ICU یک الزام است؛ چراکه دوز و نوع داروها (مانند وازوپرسورها، آنتیبیوتیکهای پیچیده، داروهای آرامبخش و داروهای تغذیه وریدی) باید با حساسیت و دقت ویژهای تنظیم شود (مثلاً در بیماران دچار نارسایی کلیه یا کبد یا کودکان و نوزادان بخش NICU که فرمولاسیون و دوزینگ کاملاً متفاوتی دارند). داروساز بالینی با پزشک و پرستار آی سی یو همکاری میکند تا تداخلات دارویی، مسمومیت و خطای دارویی به حداقل برسد. همچنین، نقش داروساز بالینی در برنامهریزی و اجرای پروتکلهای کاهش هزینه و مصرف منطقی داروها، بهویژه در ICU خانگی که تأمین دارو کاملاً سفارشی و قانونی باید باشد، بسیار مهم است.
فیزیوتراپیست بخش مراقبت ویژه
اما نقش فیزیوتراپیست ICU چیست؟ فیزیوتراپیست بخش مراقبت ویژه، علاوهبر تمرینات حرکتی جهت جلوگیری از تحلیل عضلانی در زمینه فیزیوتراپی تنفسی و تخلیه ترشحات ریوی نقش دارد. این مداخلات، ریسک عفونت ریه (مانند پنومونی) را کاهش میدهد، مدت زمان بستری در ICU را کوتاهتر میکند و احتمال بروز ناتوانی دائمی پساز ترخیص را کم میسازد. در بیماران تراکئوستومی یا بیماران نوزاد بخش NICU و بزرگسالان بستری طولانیمدت، همکاری نزدیک فیزیوتراپیست با تیم پزشکی و پرستار آی سی یو حیاتی است.
کارشناس تغذیه
همچنین باید بدانید که تغذیه مناسب بیماران بحرانی بسیار بااهمیت است؛ بهویژه در بیماران دچار نارسایی چندارگانی، سوختگی، نوزادان NICU و بیماران تحت جراحیهای سنگین در SICU. کارشناس تغذیه وظیفه محاسبه انرژی، پروتئین و تعیین رژیم تغذیه وریدی یا لولهای (enteral/PN) را دارد و بهطور منظم با پزشک و پرستار آی سی یو برای پایش و اصلاح رژیم همکاری میکند.
نیروهای پشتیبانی
در نهایت، نیروهای پشتیبانی (کمکپرستار، بهیار، خدمات) نیز در ایجاد محیط ایمن، پیشگیری از عفونت بیمارستانی، نظافت بخش، جابهجایی بیمار و مراقبت از وسایل حیاتی مانند پمپ انفوزیون، ساکشن، تخت بیمارستانی و سایر تجهیزات ICU بیمارستان نقش کلیدی دارند. برای اطلاعات بیشتر درخصوص اینکه تخت بیمارستانی چیست، مطلب دیگر ما را بخوانید.
معیارهای پذیرش و خروج از icu
حال به این سؤال میرسیم که پذیرش در ICU چگونه است و شرط پذیرش در آی سی یو چیست؟ پذیرش در ICU معمولاً براساس نمرههای پیشرفته سنجش وضعیت بیمار (مانند APACHE IV و SOFA) انجام میشود که شدت نارسایی ارگانها را میسنجد. وقتی بیمار از سطح معینی بالاتر میرود، پذیرش در آی سی یو الزامی است؛ اما مدتزمان بستری در ICU چقدر است؟ بهطورکلی معیار خروج از این بخش، پایدارشدن وضعیت قلبی-عروقی (بدون نیاز به داروهای فشار)، کاهش اکسیژن موردنیاز و کنترل علت اولیه بیماری است.
مراحل انتقال امن به بخش عمومی یا منزل
خروج از ICU مستلزم انتقال دقیق اطلاعات (SBAR)، مرور داروها و آزمایشهای اخیر، وضعیت خطوط و پیشآگهی است. اگر بیمار نیاز به ادامه مراقبت دارد؛ مثلاً انتقال به ICU خانگی یا خدمات پرستاری منزل، جلسه آموزش خانواده، ارزیابی تجهیزات منزل و پیگیری از راه دور (تلهمدیسین یا کلینیک پیگیری PICS) توصیه میشود.
هزینهها، بیمه و روشهای کاهش مخارج ICU
هزینه بستری در ICU همواره دغدغه خانوادههاست. تعرفه هر شب بستری بسته به نوع بیمارستان و سطح خدمات متغیر است. طبق مصوبات جدید وزارت بهداشت در سال 1403، نرخ رسمی هر شب ICU در بیمارستانهای دولتی حدود ۳ میلیون تومان بوده است؛ این رقم در مراکز خصوصی به ۱۲–۲۰ میلیون تومان و در سوئیتهای VIP تا ۵۰ میلیون تومان هم میرسید.
اما تعرفه رسمی مراقبت ICU خانگی طبق مصوبه هیئت وزیران و وزارت بهداشت در سال ۱۴۰۳ حدود ۹۵۰ هزار تومان برای هر ۲۴ ساعت پرستار و ۲۲ تا ۲۴ میلیون تومان برای پکیج ماهانه کامل تجهیزات (ونتیلاتور، مانیتور، ساکشن، تخت و UPS) است. پکیج کامل ICU خانگی (پرستار ۲۴ساعته + تجهیزات کامل) در تهران بین ۳۲ تا ۵۰ میلیون تومان در ماه است که این عدد معمولاً ۳۰–۴۰ درصد ارزانتر از بستری طولانی در ICU بیمارستانی خواهد بود.
بیمههای تکمیلی هم طبق بخشنامه رسمی، حداقل ۵۰–۷۰ درصد هزینه ICU خانگی یا بیمارستانی را پساز تحویل پیشفاکتور و مدارک پرداخت میکنند. مذاکره با بیمه، درخواست تخفیف مناطق محروم و انتخاب پکیجهای ترکیبی (مثلاً بسته تنفسی یا مراقبت ویژه با ونتیلاتور) روشهای کاهش هزینه هستند.
نکته مهم: در سال ۱۴۰۴ با توجه به تورم و بخشنامه جدید، همه تعرفهها با ضریب ۱۵–۳۶ درصد افزایش مواجه میشوند؛ بنابراین پیشاز بستری یا سفارش ICU خانگی، حتماً پیشفاکتور بگیرید.
مراقبت پساز ICU در منزل: چرا و چگونه؟
حتی پساز ترخیص، بسیاری از بیماران ICU تا ماهها به مراقبت و توانبخشی نیاز دارند. آمارها نشان میدهد ۶۰ درصد بیماران ICU دچار سندرم پساز مراقبت ویژه (PICS) میشوند که شامل خستگی، مشکلات شناختی و افسردگی است.
اما راهحل چیست؟ برنامههای مراقبت پساز ICU (Post-ICU Clinic)، همراه داشتن پرستار آی سی یو، مشاوره تغذیه و فیزیوتراپی تنفسی خانگی (در منزل)، استفاده از تلهمدیسین و توانبخشی هدفمند، هم کیفیت زندگی را بهبود میدهد و هم احتمال بازگشت به بیمارستان را کاهش میدهد. خدمات «پارسان مد» در حوزه مراقبت ICU در منزل شامل بازدید دورهای، آموزش خانواده و امکان اجاره تجهیزات پزشکی خانگی از جمله اجاره icu در منزل است.
ای سی یو یا بخش مراقبتهای ویژه، واحدی حیاتی در بیمارستان است که برای پایش و درمان بیماران با شرایط بحرانی تجهیز شده است. این بخش با استفاده از دستگاههای پیشرفته و حضور کادر درمان مجرب، شانس بهبود بیماران را بهطور چشمگیری افزایش میدهد. در برخی شرایط، امکان انتقال خدمات مشابه به خانه فراهم شده و مراقبت از بیمار ای سی یو در منزل میتواند علاوه بر کاهش خطرات ناشی از محیط بیمارستان، آسایش و آرامش بیشتری برای بیمار و خانواده فراهم کند. رعایت استانداردهای پزشکی و حضور پرستاران متخصص در این فرآیند ضروری است.
سخن پایانی
در این مقاله بهصورت کامل توصیح دادیم که آی سی یو چیست؟ ICU، پیشرفتهترین سطح مراقبت پزشکی است که نجات جان بیماران بدحال را ممکن میسازد؛ اما این خدمات، هزینه مالی و روانی دارد و نیازمند تصمیمگیری آگاهانه است. اگر شما هم دغدغه بستری عزیزتان در آی سی یو، هزینه بستری در ICU، عفونت بیمارستانی یا امکان مراقبت خانگی را دارید، همین حالا با «پارسان مد» تماس بگیرید تا در یک جلسه رایگان ۱۵ دقیقهای درباره ظرفیت ICU، شرایط بیمه و حتی راهکار مراقبت ویژه در منزل مشاوره بگیرید.
سؤالات متداول
هزینه هر شب بستری در ICU چقدر است؟
در سال ۲۰۲۴، متوسط هزینه در آمریکا حدود ۱۱ هزار دلار بود. در ایران، نرخ رسمی هر شب در بیمارستان دولتی ۳ میلیون تومان، مراکز خصوصی ۱۲–۲۰ میلیون تومان و سوئیت VIP تا ۵۰ میلیون تومان است. در ICU خانگی، هزینه هر ۲۴ ساعت پرستار ۹۵۰ هزار تومان و پکیج ماهانه تجهیزات ۲۲ تا ۲۴ میلیون تومان (۱۴۰۳–۱۴۰۴) است.
چه تفاوتی بین ICU بزرگسالان و NICU نوزادان وجود دارد؟
NICU برای نوزادان زیر ۲۸ روز طراحی شده است و از ونتیلاتورهای کوچکتر، انکوباتور، اکسیژن مرطوب و پزشک نوزادان استفاده میکند. ICU بزرگسالان برای بیماران بالای ۱۸ سال با تجهیزات بزرگسال و داروهای متفاوت است.
بیمار چه مدت میتواند در ICU بستری بماند؟
مدت بستری رسمی ندارد. میانگین جهانی ۲ تا ۴ روز است؛ موارد پیچیده مثل شوک سپتیک یا بیماران وابسته به ECMO گاهی هفتهها بستری میشوند. تنها ۵–۸ درصد بیماران بیشاز ۱۴ روز در ICU میمانند.
آیا امکان انتقال بیمار ICU به منزل وجود دارد؟
بله. پساز پایدار شدن وضعیت بیمار و تنظیم دستگاهها، برنامه ICU خانگی با ونتیلاتور پرتابل، پرستار ۲۴ ساعته و تلهمانیتورینگ میتواند مراقبت سطح ۳ را با هزینهای ۳۰–۴۰ درصد کمتر انجام بدهد. این سرویس توسط مراکز مجاز مانند پارسان مد با فاکتور رسمی و بیمه قابلانجام است.
برای هرگونه مشاوره یا استعلام دقیق هزینه با کارشناسان پارسان مد تماس بگیرید و شرایط بستری ICU یا مراقبت خانگی را استعلام بگیرید.
79 دیدگاه در “ای سی یو چیست و به چه بیمارانی خدمات ارائه میدهد؟”
https://shorturl.fm/aL6fF
ای سی یو برای چه بیمارانی مناسب است که نیاز به تجهیزات پیشرفته و مراقبت ۲۴ ساعته دارند؟
ای سی یو برای بیمارانی است که وضعیتشان بحرانی بوده و نیاز به پایش دائمی علائم حیاتی، دستگاههای کمک تنفسی، و تیم پزشکی متخصص دارند؛ مثل بیماران بعد از جراحی سنگین، مبتلایان به شوک شدید، یا مشکلات حاد تنفسی و قلبی.
سلام وقت تون بخیر ببخشید یه سوال داشتم واقعا فرق آیسییو با سیسییو فقط مربوط به بیماران قلبیه یا امکاناتشون هم فرق داره؟
فرقشون فقط تو نوع بیمار نیست، تو امکانات و تخصص پرسنل هم تفاوت دارن. تو سیسییو بیشتر بیماران قلبی و بعد از سکته قلبی بستری میشن و تجهیزات مخصوص قلب مثل مانیتورینگ دقیق ریتم قلب، پمپ داخل آئورتی و داروهای مخصوص قلب دارن. آیسییو اما عمومیتره و برای مشکلات شدید تنفسی، عفونی، جراحیهای پیچیده و چند ارگانی استفاده میشه و تجهیزاتش هم متنوعتره. پس میشه گفت هم نوع بیمار فرق داره هم نوع تجهیزات و تخصص تیم درمان.
سلام ممنونم بخاطر مطلب مفیدتون فقط میخواستم بدونم بعد از ترخیص از آیسییو لازمه فیزیوتراپی یا مراقبت خاصی تو خونه انجام بشه؟
سلام، خوشحالم که مطلب به دردتون خورده.
بستگی به شرایط بیمار داره ولی خیلی وقتا بله، فیزیوتراپی و مراقبت تو خونه لازمه. مخصوصا اگه بیمار مدت طولانی تو آیسییو بوده یا روی ونتیلاتور بوده، عضلاتش ضعیف میشه و با تمرینات فیزیوتراپی سریعتر راه میافته. مراقبت از تغذیه، داروها و پیشگیری از عفونت هم خیلی مهمه. بعضی بیمارستانها کلینیک پس از آیسییو دارن که میتونین مراجعه کنین و برنامه دقیق توانبخشی بگیرین.
سلام .ما تجربه بستری مادرمو داشتیم، بعد از چند روز با ونتیلاتور حالش بهتر شد ولی خیلی مراقبت بعد از ترخیص سخت بود.
خیلی خوبه که حال مادرتون بهتر شده. مراقبت بعد از آیسییو واقعا سخت و زمانبره و خیلیا همینو تجربه کردن. معمولا توصیه میکنن بعد از ترخیص حتما برنامه تغذیه و فیزیوتراپی رو جدی بگیرین و اگه امکانش هست از پرستار یا کلینیک پس از آیسییو کمک بگیرین تا روند بهبودی سریعتر پیش بره.
من شنیدم بعضی بیمارستانها آیسییو رو به سه سطح تقسیم میکنن .سطح یک تا سه و هرکدوم امکانات متفاوت دارن. این سطوح چه فرقی با هم دارن و آیا روی کیفیت مراقبت یا مدت بستری بیمار تاثیر میذاره؟
سطح یک بیشتر برای بیماراییه که نیاز به مانیتورینگ ساده دارن، مثلا اکسیژن یا ونتیلاتور غیرتهاجمی، و نسبت پرستار به بیمار بالاتره (یعنی یه پرستار چند تا بیمار رو میبینه).
سطح دو جدیتره، تهویه مکانیکی تهاجمی، داروهای فشار قوی و حتی دیالیز کوتاهمدت رو انجام میدن. پرستارا کمتر بیمار رو پوشش میدن (مثلا ۱ به ۲).
سطح سه کاملترین سطحه، مخصوص بدحالترین بیماراست. پشتیبانی چند ارگانی، دیالیز مداوم، ECMO، اتاق ایزوله و پزشک مقیم ۲۴ ساعته داره و هر پرستار معمولا فقط مسئول یه بیمار میشه.
هرچی سطح بالاتر باشه مراقبت دقیقتره و شانس بهبود بیشتر، ولی معمولا مدت بستری هم طولانیتر میشه چون این بیمارا نیاز دارن کاملا پایدار بشن قبل از انتقال به بخش عادی.
سلام وقت شما بخیر . وقتی بیمار از آیسییو مرخص میشه همیشه نیاز به پیگیری مثل کلینیک پس از آیسییو یا توانبخشی داره؟ چون میگن بعضی بیماران بعد از مرخص شدن مشکلات حافظه و ضعف عضلانی پیدا میکنن.
سلام، درست شنیدی. خیلی از بیمارایی که مدت طولانی تو آیسییو بودن بعد از مرخص شدن دچار یه سری مشکلات میشن که بهش میگن سندرم بعد از مراقبت ویژه. ضعف عضلات، کم شدن وزن، اضطراب، حتی مشکل تمرکز یا حافظه شایع هست. برای همین خوبه بعد از ترخیص حتما یه دوره پیگیری داشته باشن. بعضی بیمارستانها کلینیک پس از آیسییو دارن که داروها، تغذیه و توانبخشی رو تنظیم میکنن. فیزیوتراپی و مشاوره هم کمک میکنه بیمار زودتر به شرایط عادی برگرده و دوباره بستری نشه.
سلام وقت شما بخیر من همیشه برام سوال بود که معیار دقیق پذیرش به ICU چیه مثلاً سطح هوشیاری کاهش یافته تا چه حد؟ آیا فقط وقتی بیمار کامل بیهوش باشه؟
سلام وقت بخیر . در واقع نه، کاهش هوشیاری میتونه از خیلی خفیف تا شدید باشه، ولی وقتی همراهش علائم خطر زیاد باشن — مثلاً افت تنفس یا فشار خون، یا نارسایی ارگان — اونوقته که تصمیم انتقال به ICU گرفته میشه.
سلام وقت تون بخیر . یه دغدغه دارم از روز اول اونم اینکه آیا هر بیمار بعد عمل سنگین حتما باید بره ICU؟ چون بعضی مراکز ICU جای کافی ندارن یا هزینهها خیلی بالا میشه.
سلام وقت بخیر. خیر همیشه لازم نیست. بستگی داره به وضعیت بیمار، جراحی، خطرات پیشبینی شده. اگر جراحی با ریسک بالا باشه یا ارگانها به شدت تحت فشار باشن، بله، ICU کمک بزرگیه؛ ولی اگر عمل معمولی باشه و بیمار وضعیت پایداری داشته باشه، ممکنه بخش مراقبت معمولی کافی باشه.
خواهر من بخاطر شکستگی لگن بعد عمل جراحی کلیه رو ICU بود تا اون مرحله تثبیت بشه ولی بعدش گفتن میشه به بخش منتقل بشه. سوالم اینه که چه زمان پزشک تشخیص میده وضعیت بیمار طوری شده که دیگه ICU لازم نیست؟
سلام وقت بخیر. معیارها معمولاً شامل: نیاز به دستگاه تنفس مصنوعی کمتر شده باشه، فشار خون پایدار بشه بدون داروی خیلی قوی، اکسیژن مورد نیاز پایینتر رفته باشه، وضعیت هوشیاری بهتر شده باشه، و ریسک عوارض ICU کم شده باشه.
گفته بودین ICU خانگی هم امکانش هست. این یعنی میشه تجهیزات کامل رو آورد خونه؟ و آیا کیفیت مراقبت با ICU بیمارستان فرق زیادی خواهد داشت؟
سلام وقت بخیر. بله برخی خدمات ICU خانگی امکانپذیرن اگر وضعیت بیمار پایدار باشه و تجهیزات مناسب در دسترس باشن و مراقبت تخصصی وجود داشته باشه. ولی معمولاً کنترل عفونت، نظارت لحظهای و امکانات خیلی پیشرفته ICU بیمارستان را نمیشه کامل خونه پیاده کرد، پس مراقبت بیمارستانی در موارد خیلی بحرانی هنوز برتری دارد.
یک بار دیدم یکی از دوستان گفت هزینه ICU تو یک بیمارستان خصوصی خیلی زیاد شده و نتونسته ادامه بده و از ترخیص زودرس گفتن. این موضوع عوارض داره؟ آیا ترخیص سریعتر از ICU معمولاً مشکلات بعدش بیشتر نمیکنه؟
سلام وقت بخیر. آره، ترخیص زودرس از ICU ممکنه پیامدهایی داشته باشه، مثل بازگشت وضعیت بحرانی، نیاز به بستری مجدد، یا عوارضی که هنوز کنترل نشدهاند. باید مطمئن بشن وقتی ترخیص میکنن که وضعیت بیمار نسبتاً پایدار باشه و مراقبتهای بعدی بتونه ادامه داشته باشه (در بخش عادی یا منزل).
در مقاله اشاره کردید که ICU برای بیمارانی با نارسایی چند ارگان یا عفونت شدید مناسب است. میخواستم بدونم این بیماران قبل از انتقال به ICU چه مراقبتهای اولیهای باید دریافت کنن تا وضعیتشون بدتر نشه؟
سلام وقت بخیر این بیماران باید تحت پایش مداوم علائم حیاتی قرار بگیرن و در صورت نیاز اکسیژن دریافت کنن. کنترل فشار خون، مدیریت مایعات و داروهای حیاتی، و حفظ مسیر تنفسی کمک میکنه وضعیتشون پایدار بمونه تا به ICU منتقل بشن.
در متن گفته شده که ICU برای بیمارانی با GCS پایین یا شوک قلبی ضروریه. میخواستم بدونم در این شرایط، خانوادهها چه اقداماتی میتونن انجام بدن تا شرایط بیمار قبل از رسیدن به ICU پایدار بمونه؟
سلام وقت بخیر. خانوادهها میتونن وضعیت بیمار رو از نظر علائم حیاتی مثل تنفس، فشار خون و سطح هوشیاری تحت نظر داشته باشن، مسیر تنفسی رو باز نگه دارن و در صورت نیاز اکسیژنرسانی اولیه انجام بدن. همچنین آرامش خودشون و بیمار حفظ بشه و آماده همکاری با تیم پزشکی باشن تا شرایط بیمار قبل از رسیدن به ICU پایدار بمونه.
سلام، من یه سوال دارم: وقتی یک بیمار به بخش مراقبت ویژه منتقل میشه، آیا این یعنی خانوادۀ بیمار باید آماده بشن که بیمار مدت طولانی در بیمارستان بمونه یا ممکنه بعد از چند روز وضعیتش بهتر بشه و به بخش عادی منتقل بشه؟
سلام، معمولاً وقتی بیمار به بخش مراقبت ویژه منتقل میشه یعنی وضعیتش نیاز به نظارت دقیقتری داره. ولی این به این معنی نیست که باید طولانی مدت بستری بمونه. ممکنه بعد از چند روز بهبود نسبی پیدا کنه و به بخش عادی منتقل بشه، اما این تصمیم بستگی به وضعیت بیمار و ارزیابی تیم درمان داره.
سلام، وقتی بیمار در بخش مراقبت ویژه هست، خانواده باید چه کارهایی انجام بدن؟ فقط باید منتظر بمونن یا میتونن کمکهایی هم داشته باشن؟
سلام، خانوادهها میتونن از لحاظ روانی و احساسی خیلی به بیمار کمک کنن. علاوه بر این، میتونن با تیم درمان ارتباط برقرار کنن و شرایط بیمار رو پیگیری کنن. همچنین گاهی اوقات، مراقبتهای سادهتری مثل نگهداری از محیط بیمار میتونه به راحتی بیمار کمک کنه.
سلام، بعد از ترخیص بیمار از بخش مراقبت ویژه، آیا باز هم باید مراقبت خاصی صورت بگیره یا ترخیص یعنی تمام شدن روند درمان؟
سلام، ترخیص از بخش مراقبت ویژه به این معنی نیست که درمان تمام شده. بیمار ممکنه هنوز نیاز به مراقبتهای بیشتر داشته باشه، مثل فیزیوتراپی یا مراقبتهای خاص در منزل. بنابراین، ممکنه بعد از ترخیص هم نیاز به پیگیری و مراقبتهای اضافی باشه.
سلام، اگر بخوایم مراقبت ویژه رو در منزل انجام بدیم، آیا باید تمام تجهیزات بیمارستانی رو در خانه فراهم کنیم؟ آیا همیشه این تجهیزات هزینه زیادی دارند؟
سلام، بستگی به وضعیت بیمار داره. در بعضی موارد ممکنه نیاز به تجهیزات خاصی باشه، ولی تمام تجهیزات بیمارستانی معمولاً لازم نیست. همچنین میشه با توجه به نیاز بیمار، تجهیزات مناسبتر و مقرونبهصرفهتری انتخاب کرد.
ای سی یو دقیقا چه فرقی با بخشهای عادی داره و چه بیمارهایی میارن اینجا. فقط مریضای خیلی بدحال میان یا هر کسی که اکسیژن میخواد هم ای سی یو حساب میشه. نسبت پرستار به بیمار و این چیزها هم برام مبهمه، لطفا روشنش کنید
ای سی یو مخصوص بیمارهاییه که نیاز به پایش دائمی و اقدامات سریع دارن، مثل مشکلات تنفسی شدید، شوک، عفونت گسترده، خونریزی خطرناک، بعد از عملهای سنگین یا وقتی چند عضو بدن همزمان درگیر شده. فرقش با بخش عادی اینه که پایش لحظهای علائم برقرار است، دسترسی به ونتیلاتور و داروهای وریدی قوی آماده است و تیم درمان شِفتهای نزدیکتری دارد. معمولا نسبت پرستار به بیمار کمتر از بخشهای عادی است تا رسیدگی دقیقتر باشد. کسی که فقط کمی اکسیژن با دبی پایین میخواهد لزوما ای سی یو نمیخواهد و میتواند در بخش عادی مدیریت شود، اما اگر ناپایداری علائم یا خطر سریع وجود دارد جا، ای سی یو است.
مدام میشنوم سی سی یو و ان آی سی یو و ای سی یو. فرق اینا چیه. مثلا مریض قلبی رو همیشه میبرن سی سی یو یا ممکنه بیاد ای سی یو. کِی تشخیص میدن کجا بهتره
ای سی یو برای مراقبت ویژه عمومیه و طیف وسیعی از مشکلات شدید را پوشش میدهد. سی سی یو مخصوص مشکلات حاد قلبی است مثل سکته قلبی و آریتمیهای تهدیدکننده که مانیتورینگ و داروهای قلبی ویژه میخواهد. ان آی سی یو برای نوزادان بدحال یا نارس است. اگر مشکل اصلی قلبی باشد و نیازهای ویژه قلب مطرح است، سی سی یو اولویت دارد. اگر مشکل تنفسی یا عفونی یا چند سیستمی است، ای سی یو مناسبتر است. تصمیم نهایی را تیم درمان با توجه به علت اصلی و امکانات هر بخش میگیرد.
از نظر همراهها و ملاقات در ای سی یو چه خبر. میگن ملاقات محدود است و احتمال عفونت بالاست. ما دقیقا چه کارهایی میتونیم بکنیم که هم مزاحم کار تیم درمان نباشیم هم به روحیه بیمار کمک کنیم. چه چیزهایی بردن داخلش ممنوعه
در ای سی یو ملاقات معمولا کوتاه و در ساعات مشخص است تا هم کنترل عفونت رعایت شود هم تیم درمان تمرکز داشته باشد. بهترین کمک خانواده رعایت کامل بهداشت دست، نیاوردن خوراکی یا وسیله اضافی، حرف زدن آرام و کوتاه و پرهیز از لمس لولهها و کابلهاست. اگر بیمار هوشیار است گفتوگوی کوتاه با صدای آرام و پیامهای امیدبخش خیلی کمک میکند. برای پیگیری وضعیت، یک نفر از خانواده به عنوان رابط ثابت با پرستار مسئول هماهنگ باشد تا هم اطلاعات دقیق برسد هم پرسشهای تکراری وقت تیم را نگیرد.
در مورد هزینهها گیجم. چه چیزهایی باعث میشه هزینه ای سی یو بالا بره و چطور میشه مدیریت کرد که بیخبر غافلگیر نشیم. بیمهها معمولا چقدرش را میپوشانند و برای کاهش هزینه چه نکاتی به درد میخورد
هزینه ای سی یو به شدت بیماری، مدت بستری، داروهای خاص، نیاز به ونتیلاتور یا دیالیز و آزمایشها و تصویربرداریها بستگی دارد. بیمه پایه و تکمیلی بخشی از هزینه را پوشش میدهند اما سقف و فرانشیز بین بیمهها فرق دارد. برای مدیریت بهتر، از همان ابتدا با واحد پذیرش و کادر درمان درباره برآورد تقریبی روزانه و اقلام پرهزینه شفاف صحبت کنید، گزارش مالی را دورهای بگیرید، نسخهها و درخواستها را چک کنید و اگر چند گزینه درمانی وجود دارد درباره تفاوت هزینه و فایدهشان بپرسید. شفافیت از روز اول جلوی شوک مالی آخر کار را میگیرد.
خیلیها میپرسن میشه مراقبت سطح ای سی یو را داخل منزل ادامه داد یا نه. مثلا برای بیمار تنفسی که تازه از بیمارستان مرخص میشه چه وسایل و چه مراقبتی لازم است و کِی بهتره کلا فکر ای سی یو در منزل را نکنیم
بعضی بیماران بعد از عبور از مرحله بحرانی میتوانند با تجهیزات و تیم حرفهای در منزل مراقبت نزدیک بگیرند. معمولاً وسایلی مثل مانیتور علائم حیاتی، دستگاه اکسیژن یا ونتیلاتور طبق نیاز پزشک، ساکشن، پمپ تزریق و تشک مواج لازم میشود و حضور پرستار آموزشدیده در شیفتهای منظم اهمیت دارد. اما اگر بیمار ناپایداری شدید دارد، نیاز به اقدامات فوری مکرر دارد یا تشخیصها هنوز قطعی نیستند، خانه جای مناسبی نیست و بیمارستان امنتر است. معیار اصلی تصمیم، نظر پزشک معالج و ثبات علائم بیمار است.
سلام، دقیق بگین ای سی یو دقیقا برای چه بیمارایی لازمه و فرقش با بخش عادی چیه؟ بعضیا میگن هر کی حالش بد شد میره ای سی یو، بعضیا هم میگن فقط وقتی دستگاه و پایش لحظهای میخواد
ای سی یو جاییه که بیمار نیاز به مراقبت لحظهای و تجهیزات پیشرفته داره. یعنی تیم پرستاری تعدادش بیشتره، پایش علائم با مانیتور دائم انجام میشه، اکسیژن تراپی و ونتیلاتور و داروهای قوی آمادهان و هر تغییری سریع جواب میگیره. بیمارای ناپایدار تنفسی، شوک، خونریزی شدید، عفونت گسترده، سکتههای سنگین یا بعد عملهای سخت اینجا نگه داشته میشن تا علائم تثبیت بشه. فرقش با بخش عادی تو شدت مراقبته؛ تو بخش عادی ویزیتها و پایشها زمانبندی دارن، تو ای سی یو هر ثانیه مهمه و همه چیز دم دست تیم درمانه
سلام، هزینههای ای سی یو رو شفاف بگین. روزانه حدودا چقدر در میاد و چه چیزایی قیمت رو بالا میبره که از قبل آمادگی داشته باشیم
هزینه ای سی یو ترکیبیه و به چند عامل بستگی داره. نوع تخت و تجهیزات مورد استفاده مثل ونتیلاتور و مانیتور پیشرفته و ساکشن و پمپ تزریق، شدت مراقبت پرستاری، داروها و آزمایشها، مشاوره تخصصی و مدت بستری. اگر بیمار دستگاه تنفسی و داروهای وریدی مداوم بخواد عدد بالاتر میره. طول بستری هم خیلی تعیین کنندهست چون هر روز خدمات تخصصی تکرار میشه. راه مدیریت بهتر اینه که از همون اول فهرست خدمات روزانه و اقلام مصرفی رو از پذیرش بگیرید تا بدونید پول دقیقا برای چی میره و اگر گزینه جایگزین کمهزینهتری هست با پزشک هماهنگ کنید
سلام، ملاقات تو ای سی یو چطور انجام میشه؟ میخوایم کنار مریضمون باشیم ولی نمیدونیم چه ساعتی میذارن و چه چیزایی نباید ببریم داخل
ای سی یو معمولا ساعتهای محدود برای ملاقات میذاره تا مراقبتها مختل نشه. تعداد همراهها هم کم نگه داشته میشه که شلوغی و آلودگی نیاد داخل. قبل ورود دستها ضدعفونی میشه و ماسک میزنید. خوراکی و گل و وسایل اضافی نبرید چون هم جای نگهداری نیست هم خطر آلودگی داره. اگر مریض سطح هوشیاریش پایینه یا در لوله تنفسیه، حرف زدن آروم و کوتاه خوبه ولی لمس وسایل و لولهها ممنوعه. بهتره یک نفر رابط خانواده با پرستار هماهنگ باشه تا اطلاعات به صورت مرتب منتقل بشه و سوالهای درمانی هم جمعبندی شده مطرح بشه
سلام، اگر حال بیمار یه مقدار بهتر شد میشه از ای سی یو منتقلش کرد بخش عادی یا حتی مراقبت در منزل راه انداخت؟ چه تجهیزاتی لازم میشه که خیالمون راحت باشه
وقتی علائم پایدار شد و پزشک تایید داد انتقال به بخش عادی انجام میشه. برای مراقبت در منزل باید وضعیت تنفسی و سطح هوشیاری و تغذیه بیمار قابل مدیریت باشه. اگر نیاز تنفسی ادامه داره اکسیژن ساز یا ونتیلاتور، برای ترشحات ساکشن، برای ایمنی و جابجایی تخت بیمارستانی مناسب، برای پایش مانیتور علائم و فشارسنج و پالس اکسیمتر لازم میشه. حضور پرستار آموزشدیده و برنامه مراقبتی هم مهمه تا دارو و تعویض وضعیت و پیشگیری از زخم فشاری درست انجام بشه. قبل از ترخیص، از تیم درمان لیست دقیق تجهیزات و آموزش کار با هر کدوم رو بگیرید تا انتقال بی دردسر انجام بشه
تو مقاله گفتین آی سی یو برای بیمارهای بدحال و نیازمند پایش لحظه ایه، ولی من هنوز فرقش با سی سی یو و بخش های معمولی رو دقیق جا ننداختم. مثلا چه علامت هایی باعث می شه پزشک بگه باید بره آی سی یو نه بخش عادی.
فرق اصلی تو میزان مراقبت و تعداد چک کردن علائم حیاتیه، آی سی یو یعنی بیمار هر لحظه زیر نظره و اگر نفس کشیدن، فشار خون، ضربان یا سطح هوشیاری ناپایدار باشه سریع باید رسیدگی شه. سی سی یو بیشتر برای مشکلات قلبیه و بخش عادی برای وقتی که وضعیت پایدارتره و نیاز به مانیتورینگ لحظه ای نیست.
یه چیزی که استرس می ده اینه که تو آی سی یو کلی دستگاه وصل می کنن و آلارم ها مدام صدا می ده، آدم فکر می کنه یعنی حال بیمار خیلی بدتر شده. تو مقاله می شه واضح تر گفت که این آلارم ها همیشه خطر نیستن یا نه.
خیلی وقت ها آلارم فقط هشدار تنظیمات یا تغییر کوچیکه، مثلا سنسور شل شده یا بیمار تکون خورده و عددها لحظه ای تغییر کرده. البته بعضی آلارم ها جدی ترن و تیم درمان سریع بررسی می کنه، ولی اصلش اینه که آلارم یعنی سیستم داره مراقبت می کنه و هر چیزی از محدوده خارج شه زود خبر می ده.
درباره دستگاه هایی مثل ونتیلاتور و مانیتور علائم حیاتی توضیح دادین، ولی سوال من اینه که بیمار همیشه باید لوله گذاری بشه یا ممکنه بدون لوله هم تو آی سی یو بستری باشه. چون خیلی ها فکر می کنن آی سی یو یعنی حتما دستگاه تنفس.
نه همیشه اینطوری نیست، خیلی ها برای پایش نزدیک و کنترل داروهای حساس یا مراقبت بعد از عمل می رن آی سی یو ولی ونتیلاتور لازم ندارن. لوله گذاری وقتی انجام می شه که تنفس به اندازه کافی نباشه یا راه هوایی در خطر باشه، تصمیمش هم با شرایط دقیق بیمار گرفته می شه.
بخش ملاقات و حضور همراه تو آی سی یو همیشه چالش داره، بعضی بیمارستان ها خیلی محدود می کنن و خانواده ها کلافه می شن. تو مقاله اگر می شه بگین چرا این محدودیت ها هست و خانواده چه کاری می تونه بکنه که هم کمک کنه هم مزاحم روند درمان نشه.
محدودیت بیشتر برای کنترل عفونت و حفظ آرامش بیمار و تمرکز تیم درمانه، چون رفت و آمد زیاد هم خطر عفونت رو بالا می بره هم کار پرستارها رو سخت می کنه. خانواده می تونه با گرفتن گزارش منظم از یک نفر مشخص، آوردن وسایل ضروری طبق اجازه بخش و رعایت سکوت و بهداشت، واقعا کمک کننده باشه بدون اینکه فشار اضافه ایجاد کنه.
آخر مقاله اشاره کردین بعضی مراقبت های آی سی یو رو می شه تو خونه هم انجام داد، این برای من سواله که آی سی یو خانگی دقیقا تا چه حد شبیه بیمارستان می شه. مثلا چه بیمارهایی واقعا می تونن تو خونه مراقبت بشن و چه چیزهایی لازمه که ریسک کم بشه.
آی سی یو خانگی وقتی معنی داره که بیمار پایدارتر شده ولی هنوز نیاز به مراقبت تخصصی و تجهیزات مثل مانیتور، ساکشن، اکسیژن یا گاهی ونتیلاتور داشته باشه و تیم آموزش دیده کنارش باشه. انتخابش به نظر پزشک، شرایط تنفسی و قلبی، ریسک عفونت و توان خانواده برای مراقبت بستگی داره، هرچی برنامه پایش و پشتیبانی سریع تر و آموزش کامل تر باشه، ریسک پایین تر می آد.
من همیشه وقتی میشنوم بیمار رو بردن آی سی یو، ناخودآگاه ذهنم میره سمت بدترین سناریو و همین باعث میشه خانواده از همون لحظه اول استرس بگیره، ولی تو این توضیحاتی که دادین فهمیدم آی سی یو فقط یعنی مراقبت نزدیکتر و دقیقتر و الزاما آخر خط نیست، با این حال هنوز برام سواله که فرق اصلی آی سی یو با بخش عادی دقیقا چیه، یعنی فقط دستگاه و مانیتوره یا مدل مراقبت و تعداد پرستار و سرعت تصمیم گیری هم فرق میکنه، چون من حس میکنم خیلی وقتها خانواده فقط ظاهر اتاق و دستگاهها رو میبینه و از اصل ماجرا خبر نداره
فرق آی سی یو بیشتر از اینه که چند تا دستگاه کنار تخت باشه، آی سی یو یعنی پایش مداوم و لحظه به لحظه علائم حیاتی مثل ضربان قلب، فشار خون، تنفس و اکسیژن خون و این که تیم درمان سریعتر به تغییرات واکنش نشون بده، تو بخش عادی هم مراقبت هست ولی فاصله چک کردنها بیشتره و امکانات و نیروی انسانی طوری نیست که هر نوسان کوچیک رو همون لحظه ببینن و همون لحظه تصمیم بگیرن، برای همین وقتی پزشک احتمال بده بیمار ممکنه ناگهانی بدتر بشه یا نیاز به داروهای دقیق و وریدی و تنظیمات لحظهای داشته باشه، آی سی یو انتخاب میشه تا ریسک پایین بیاد و فرصت مدیریت بحران از دست نره
چیزی که تو آی سی یو بیشتر از همه آدم رو میترسونه اینه که هر طرف نگاه میکنی کابل و لوله و آلارم هست و خانواده حس میکنه بیمار تحت شکنجه است، من میخوام بدونم این همه تجهیزات دقیقا برای چی استفاده میشن و کدومشون خطرناک نیست و فقط برای مراقبته، مثلا ماسک اکسیژن، سرم ها، دستگاه مانیتور و بعضی وقتها لوله تنفسی، چون خیلی از نگرانیها از ندانستنه و آدم نمیدونه کدوم وسیله طبیعی و لازمه و کدومش یعنی وضعیت خیلی بحرانیه
بیشتر چیزهایی که تو آی سی یو میبینی برای اینه که وضعیت بیمار دقیق دیده بشه و درمان دقیق اجرا بشه، مانیتور برای نمایش مداوم ضربان قلب و اکسیژن و فشار استفاده میشه و خودش درمان نیست، سرم و پمپ تزریق هم برای اینه که داروها با دوز مشخص و زمان بندی دقیق وارد بدن بشه چون بعضی داروها اگر کم و زیاد بشن مشکل ایجاد میکنن، ماسک اکسیژن یا اکسیژن کمکی هم خیلی وقتها فقط کمک میکنه اکسیژن خون بالا بمونه و الزاماً به معنی وخامت آخر نیست، اون چیزی که معمولا جدیتره زمانی است که بیمار نتونه خودش درست نفس بکشه یا سطح هوشیاریش طوری باشه که نیاز به محافظت راه هوایی داشته باشه و تیم درمان مجبور بشه حمایت تنفسی قویتر بده، ولی حتی اون هم همیشه دائمی نیست و میتونه موقت باشه تا علت اصلی کنترل بشه
من از تجربه خودم میگم، بزرگترین مشکل تو آی سی یو برای خانواده اینه که حس میکنن از بیمار جدا شدن و هیچ کنترلی ندارن، ملاقات محدود میشه، اطلاعات هم بعضی وقتها کوتاه و کلی گفته میشه و همین باعث میشه ذهن آدم هزار تا فکر بد بسازه، سوالم اینه خانواده چطور میتونه کمک کنه بدون این که جلوی کار تیم درمان رو بگیره، و چه سوالهایی بهتره از پزشک یا پرستار بپرسیم که هم واقع بینانه باشه هم کمک کنه وضعیت رو درست بفهمیم
بهترین کمک خانواده اینه که به جای سوالهای کلی مثل حالش خوب میشه یا نه، سوالهای مشخص بپرسه که با واقعیت آی سی یو هماهنگه، مثلا امروز مشکل اصلی بیمار چیه، تنفس و فشار و هوشیاری نسبت به دیروز بهتر شده یا نه، الان چه حمایتی داره و هدف درمان برای ۲۴ ساعت بعد چیه، چه نشونههایی اگر بهتر بشه یعنی خطر کمتر شده و چه چیزهایی اگر بدتر بشه نیاز به اقدام جدید داره، اینطوری هم اطلاعات کاربردی میگیری هم تیم درمان میفهمه خانواده دنبال فهم دقیق ماجراست، از طرف دیگر بهتره یک نفر از خانواده مسئول ارتباط باشه تا پیامها و سوالها پراکنده نشه، و هر چیزی مثل داروهای قبلی بیمار، بیماری زمینهای، آلرژی، سابقه عمل یا مصرف دخانیات رو دقیق منتقل کنن چون همین اطلاعات گاهی روی تصمیمهای درمانی اثر میذاره و کمک واقعی حساب میشه
یه چیز دیگه که من همیشه درباره آی سی یو میشنوم اینه که بعضی بیمارها بعد از چند روز منتقل میشن به بخش و بعضیها مدت طولانی میمونن و خانواده مدام دنبال اینه که کی از آی سی یو میاد بیرون، ولی کسی جواب قطعی نمیده و همه میگن بستگی داره، سوال من اینه این بستگی داشتن دقیقا به چی ربط داره و چه معیارهایی باعث میشه پزشک بگه بیمار آماده انتقاله، چون همین بلاتکلیفی برای خانواده خیلی سخته
این که میگن بستگی داره یعنی آی سی یو برای مرحله ناپایداریه و تا وقتی علائم حیاتی به ثبات قابل قبول نرسه نمیشه قول زمان داد، معیار انتقال معمولا اینه که فشار خون و ضربان قلب نوسان خطرناک نداشته باشه، اکسیژن خون با کمک کم یا بدون کمک قابل قبول بمونه، سطح هوشیاری پایدار بشه، نیاز به داروهای وریدی قوی کمتر بشه و خطر اتفاقات ناگهانی مثل آریتمی شدید، افت فشار یا بدتر شدن تنفس پایین بیاد، وقتی اینها چند نوبت پشت سر هم پایدار باشه تیم درمان مطمئنتر میشه که بیمار در بخش هم با پایش معمول قابل مدیریته، پس خروج از آی سی یو بیشتر نشونه عبور از فاز بحرانیه نه این که درمان تموم شده باشه، و به همین خاطر زمانش برای هر بیمار با توجه به علت بستری و واکنش بدن فرق میکنه
من تو متن درباره امکانات و تیم تخصصی آی سی یو خوندم و به ذهنم رسید که خیلی وقتها خانوادهها دنبال اینن که اگر بیمار رو منتقل کنن خونه و مراقبت در منزل بگیرن بهتره یا نه، مخصوصا وقتی بیمار بهتر شده ولی هنوز نیاز به مراقبت نزدیک داره، سوالم اینه مرز بین آی سی یو بیمارستان و مراقبت در منزل کجاست و چه چیزهایی هست که فقط تو آی سی یو میشه انجام داد و تو خونه ریسکش بالاست، چون بعضیها فکر میکنن هر چیزی رو میشه آورد خونه و همه چیز حل میشه
مراقبت در منزل میتونه برای بعضی بیمارها عالی باشه ولی جای آی سی یو رو نمیگیره، آی سی یو جاییه که اگر بیمار ناپایدار باشه یا احتمال بحران ناگهانی وجود داشته باشه، تیم و تجهیزات برای واکنش فوری آمادهان و این سطح آمادگی تو خونه معمولا ممکن نیست، مثلا اگر بیمار نیاز به پایش لحظهای با امکان اقدام فوری، داروهای وریدی دقیق با تنظیم مداوم، مدیریت پیچیده تنفسی یا رسیدگی فوری به افت فشار و آریتمی داشته باشه، بیمارستان امنتره، ولی وقتی بیمار از فاز بحرانی رد میشه و فقط مراقبت، فیزیوتراپی تنفسی، اکسیژن کمکی، کنترل داروها، و مراقبت از زخم یا تغذیه نیاز داره، اون وقت مراقبت در منزل میتونه هم از نظر روحی بهتر باشه هم از نظر راحتی خانواده، خلاصه معیار اصلی اینه که آیا وضعیت بیمار پایدار شده و اگر ناگهانی بدتر شد، آیا امکان رسیدگی فوری در خانه وجود داره یا نه، اگر جواب منفی باشه، هنوز آی سی یو یا حداقل بستری بیمارستانی انتخاب امنتریه
قبلا فکر میکردم فقط موقع مریضی باید نگران ای سی یو باشیم، ولی از خوندن این مطلب فهمیدم که این بخش برای هر بیماری شدید یا بحرانیه که نیاز به مراقبتهای خیلی نزدیک و لحظهای داره. یعنی حتی اگر وضعیت یه بیمار فقط یه مقدار ناپایدار باشه، پزشکها تصمیم میگیرن ببرنش اونجا تا از نزدیک اوضاعش رو کنترل کنن و زود به زود وضعیتش رو بررسی کنن
دقیقا، ای سی یو فقط برای شرایط خیلی وخیم نیست، بلکه برای اون دسته بیمارهاییه که ممکنه وضعیتشون سریع تغییر کنه و نیاز به پایش مداوم داشته باشن. این بخش علاوه بر تجهیزات تخصصی، تیم پزشکی و پرستاری با تجربه هم داره تا هر نشونه کوچکی از بدتر شدن اوضاع رو سریع ببینه و مداخله کنه
من همیشه دیدی نسبت به ای سی یو داشتم که مثل یه اتاق پر از دستگاههای پیچیدهست، اما حالا که این مقاله رو خوندم فهمیدم خیلی از کارهایی که اونجا انجام میشه مثل اندازهگیری مکرر فشار، بررسی ریتم قلب و مانیتورینگ دائم بدن هستن، که باعث میشه وضعیت بیمار مرتب چک بشه و بهتر تحت کنترل باشه
درست میگی، ای سی یو تمرکز زیادی روی پایش مداوم داره چون حتی تغییرات جزئی تو علائم حیاتی میتونه نشونهای از تغییر وضعیت بیمار باشه. اینجا نه تنها تجهیزات پیشرفته هست بلکه پرستارها و پزشکها هم مرتب وضعیت رو تحلیل میکنن تا در صورت نیاز سریع واکنش بدن و بهترین مراقبت رو ارائه کنن
مادربزرگم یه بار تو ای سی یو بستری بود و من همیشه برام سوال بود که چرا اونجا اینقدر تعداد پرستارا زیاد بود و مرتب حالش رو چک میکردن. مقاله گفت ای سی یو برای بیمارهاییه که وضعیتشون بیثباته و احتمال داره شرایطشون سریع تغییر کنه، حالا میفهمم دلیل این نظارت دائم چیه چون باید هر لحظه آمادگی باشه برای هر تغییر کوچیکی
دقیقا، نظارت دائم تو ای سی یو به همین خاطره چون بعضی بیمارا ممکنه در عرض چند دقیقه وضعیتشون به طرز چشمگیری تغییر کنه و نیاز به مداخله فوری پیدا کنن. وقتی تیم مراقبت مرتب علائم رو کنترل میکنه، احتمال بروز مشکلات جدی کمتر میشه و درمان هم بهتر پیش میره، چون هر نشونهای زود دیده و رسیدگی میشه.